tradycyjnie niezatytułowany

Życie

2010-07-09T12:33:00.004+02:00

[...]
- Jest nielogiczne, jak mucha najpierw na lampie, potem na podłodze; jak sardynka w puszce.
- Człek to nie mucha kupy nie zjada i to jest logiczne.

Lato

2010-06-21T22:26:00.000+02:00

Oby nadchodząca zima była jak tegoroczne lato - żeby jej nie było.

2010-06-04T00:18:00.000+02:00

Whisky jest dobra na wszystko.

głęboka woda

2010-05-20T19:09:00.006+02:00

[...] Na mostach m.in. Poniatowskiego widać licznych gapiów, wielu podąża w tamtą stronę. Ludzie z mostów i nadwiślańskich bulwarów obserwują wzrastający poziom wody; wielu robi zdjęcia. Także na moście Łazienkowskim, który nie jest zbyt często używany przez pieszych, Wiśle przygląda się kilkanaście osób z każdej strony. [...] Fragment z artykułu WP.pl

Bo w Warszawie jest dużo atrakcji turystycznych.

pogoda

2010-05-20T12:44:00.003+02:00

Ja nie wiem, skąd się ta cała woda bierze... Spadnie jeszcze trochę deszczu, potem to wyparuje, i znów spadnie, aż nas zaleje całkiem i się wszyscy utopimy w tych wypocinach.

Widzę pierwsze objawy rozpogodzenia, bo nie jest szaro a całkiem nawet klarownie. Oby nie ostatnie. A deszcz powyżej 5 mm nie spadł już od dwóch dni. Wczoraj na IMGW nie było mapy pogodowej. Prawdopodobnie uznali, że w obecnej sytuacji nie ma sensu.
Na moich czujnikach na pulpicie słońca nie było od nie pamiętam kiedy, a temperatura ta sama: 11, 10, 11, 11. Czasem tylko 8-9 stopni dla odmiany.

pomyłki

2010-05-18T12:56:00.003+02:00

Odbieram telefon:
- Tak, słucham.
Męski głos w słuchawce:
- Dzień dobry. Kaśka?

Zmuszony byłem odpowiedzieć pełnym powagi męskim głosem, że to pomyłka.
To ciekawe, ale chyba wiele ludzi czuje zakłopotanie, gdy telefon odbiera nie ta osoba, którą spodziewali się usłyszeć :)) Sam kiedyś do teścia powiedziałem: Monika?

Istne szaleństwo

2010-03-18T22:15:00.004+01:00

Do tej pory wydaje mi się, że to jakaś awaria stacji pomiarowej.

edit 19-03-2010: ... i rośnie.

Google uczą nas wielu rzeczy...

2010-03-17T18:45:00.005+01:00

Pierwszy raz w życiu widzę takie zastosowanie plików w folderze instalacyjnym. Bardzo to ciekawe i pożyteczne, bo rzeczywiście wiele osób, pomimo wieloletnich doświadczeń z komputerami, nie wie jeszcze, że programów się nie usuwa tylko odinstalowuje - po prostu nikt im tego nie pokazał. A tu proszę! Ja już jestem tak skażony, że od razu zabrałem się do odczytywania "jakichś skomplikowanych plików bez rozszerzeń", w których to pewnie jest jakaś tajna konfiguracja produktu Google, i dopiero po otwarciu jednego zobaczyłem co jest w tych nazwach :) Przyznam, że nawet przeszło mi przez myśl, że nie można przenosić TYCH właśnie plików o dziwnych nazwach ze względu na wspomniane ustawienia.

W każdym z tych plików jest taki tekst:

OSTRZEŻENIE – Nie
przenoś ani nie usuwaj tych
plików – system
może przestać działać.

Aby odinstalować program, skorzystaj z polecenia
Dodaj lub usuń programy
w Panelu sterowania
lub uruchom

GoogleDesktopSetup.exe -uninstall

2010-03-11T17:28:00.003+01:00

Jeżeli ktoś nie kocha cię tak jakbyś tego chciał, nie oznacza to, że nie kocha cię on z całego serca i ponad siły. 

— Gabriel García Márquez

2010-03-10T17:50:00.006+01:00

Słucham dużo różnej muzyki, mam kilka ulubionych kapel, którym jestem wierny, i od czasu do czasu wracam do tych płyt, ale zaczęło się od Tool i wszystko prędzej czy później na Tool się kończy. Niesamowite, że ta muzyka okazuje się za każdym razem inna a wywołuje te same uczucia, ilekroć do niej wracam. Mam do niej słabość.

2010-02-06T02:35:00.009+01:00

Z filmu. Leonard Cohen "There is a war" i "Lover Lover Lover" - Soundtrack Las cieni (Bosque de sombras AKA BackWood)

There is a war between the rich and poor,
a war between the man and the woman.
There is a war between the ones who say there is a war
and the ones who say there isn't.

Why don't you come on back to the war, that's right, get in it,
why don't you come on back to the war, it's just beginning.

Well I live here with a woman and a child,
the situation makes me kind of nervous.
Yes, I rise up from her arms, she says "I guess you call this love";
I call it service.

Why don't you come on back to the war, don't be a tourist,
why don't you come on back to the war, before it hurts us,
why don't you come on back to the war, let's all get nervous.

You cannot stand what I've become,
you much prefer the gentleman I was before.
I was so easy to defeat, I was so easy to control,
I didn't even know there was a war.

Why don't you come on back to the war, don't be embarrassed,
why don't you come on back to the war, you can still get married.

There is a war between the rich and poor,
a war between the man and the woman.
There is a war between the left and right,
a war between the black and white,
a war between the odd and the even.

Why don't you come on back to the war, pick up your tiny burden,
why don't you come on back to the war, let's all get even,
why don't you come on back to the war, can't you hear me speaking?

I asked my father, 
I said, "Father change my name." 
The one I'm using now it's covered up 
with fear and filth and cowardice and shame. 
Yes and lover, lover, lover, lover, lover, lover, lover come back to me, 
yes and lover, lover, lover, lover, lover, lover, lover come back to me. 

He said, "I locked you in this body, 
I meant it as a kind of trial. 
You can use it for a weapon, 
or to make some woman smile." 

Yes and lover, lover, lover, lover, lover, lover, lover come back to me 
yes and lover, lover, lover, lover, lover, lover, lover come back to me. 

"Then let me start again," I cried, 
"please let me start again, 
I want a face that's fair this time, 
I want a spirit that is calm." 

Yes and lover, lover, lover, lover, lover, lover, lover come back to me 
yes and lover, lover, lover, lover, lover, lover, lover come back to me. 

"I never never turned aside," he said, 
"I never walked away. 
It was you who built the temple, 
it was you who covered up my face." 

Yes and lover, lover, lover, lover, lover, lover, lover come back to me 
yes and lover, lover, lover, lover, lover, lover, lover come back to me. 

And may the spirit of this song, 
may it rise up pure and free. 
May it be a shield for you, 
a shield against the enemy. 

Yes and lover, lover, lover, lover, lover, lover, lover come back to me 
yes and lover, lover, lover, lover, lover, lover, lover come back to me. 

Yes and lover, lover, lover, lover, lover, lover, lover come back to me 
yes and lover, lover, lover, lover, lover, lover, lover come back to me.

W filmie jedna z głównych postaci mówi:
Nie puszczaj znów Cohena
:)
Oba utwory pochodzą z 1974 roku z albumu New Skin for the Old Ceremony

2010-01-05T09:33:00.001+01:00

do dupy

2009-11-06T08:38:00.002+01:00

świat jest do dupy, ludzie są do dupy, szkoda że tak mało z nas to widzi... ale gdyby wszyscy o tym wiedzieli, nikt nie miałby prawa żyć - bo po co, skoro o nic nie chodzi?

ludzie zazwyczaj myślą tylko o sobie i dlatego nie zauważają nic więcej
nie da się poznać czegokolwiek, patrząc tylko na siebie - nawet tego, że jest się z zasady i sensu istnienia do dupy

progresywna nuta - How soon is now

2009-10-29T07:09:00.005+01:00

Progresywnie i housowo

Please do not feed the Trolls

2009-10-28T01:15:00.009+01:00

[...] Dzieci neostrady
Tytułowym mianem czasem są określane osoby przejawiające zachowania typowe dla trollowania (lub inne nieakceptowane zachowania jak np. spamowanie lub żądanie, aby uczestnicy forum rozwiązali za niego zadanie domowe) z braku wiedzy (np. nieznajomość netykiety, nieumiejętność skonfigurowania oprogramowania, nieznajomość podstaw ortografii) i braku woli, żeby zdobyć tę wiedzę. Zachowania te połączone są często z reagowaniem silną agresją na wszystkie próby zwrócenia uwagi a nawet niespełnienie żądań. Agresywność powoduje, że „dzieci Neostrady” nierzadko tracą dostęp do danego forum czy nawet łącza, ponieważ z powodu nieznajomości regulaminów w swoich zachowaniach ewidentnie naruszają ograniczenia tych regulaminów. Nazwa „dzieci Neostrady” wywodzi się stąd, że gdy Telekomunikacja Polska wprowadziła usługę szerokopasmowego dostępu do Internetu (Neostradę), łącza były masowo instalowane jako prezent od rodziców z okazji Komunii Swiętej, urodzin, ukończenia klasy w szkole itp. u osób w wieku 12–16 lat, które rozpoczynając korzystanie z Internetu często tak się zachowywały. Oczywiście opisane zachowania mogą dotyczyć osób w różnym wieku czy posiadających różne łącza internetowe. Status „dziecka Neostrady” jest statusem przejściowym, ponieważ osoby te albo nabywają określoną wiedzę i stają się mniej uciążliwe lub nabierają umiejętności respektowania niektórych wymogów regulaminów, albo z powodu swego zachowania szybko tracą dostęp do danego forum czy nawet łącza. [...]

Do komentarza pod postem odejście z klasą, który pozostawił chłop z mazur korzystający z usług neostrady. Tekst zapożyczony z artykułu o Trollowaniu z wikipedii

Gratuluję błyskotliwości!

Michael Jackson: This is it - ostatnia rola

2009-10-17T11:25:00.011+02:00

Po latach przekonania, że znam jego muzykę i nie muszę do niej wracać, po trzech miesiącach od jego śmierci... Nie wiem nic i wszystko to pozostaje do odkrycia na nowo - pomijając pryzmat życia ze świadomością jedynie o jego istnieniu.
Wielki człowiek odszedł beznadziejną śmiercią, ale spowodował wstrząs całego globu. To było wielkie zejście ze sceny, któremu towarzyszyły łzy rozpaczy milionów ludzi. Szkoda, że nie udało mu się powiedzieć ostatniego słowa, jakim miało być This is it, ale nawet wtedy nie miałby tak dużej widowni i nie płakałoby tak wielu ludzi. Ludzi, których kochał, którzy kochali jego.
Jestem pewien, że właśnie takiego pożegnania by sobie życzył.


Michael Jackson
This Is It

This is it
Here I stand
In the light of the world
I feel grand
And this love
I can feel
And I know
Yes, for sure
It is real

And it feels as though
I've seen your face a thousand times
And you said you really know me by yourself
And I know that you forgot .............
but you say you wanna leave it for itself
Ooh
I've never heard a single word about you
Falling in love wasn't my plan
I've never thought that I would be your lover
Come on, please, just understand

This is it
I'd go sane
I'm in the light of the world loving it
And I feel
this is real
Everytime I'm in love that I feel

And my feelings go...........since a thousand years
and you tell me that you've seen my face before
and you said to me you'd ..........be around
every time wanna do it before
Ooh, yeah

I've never heard a single word about you
Falling in love wasn't my plan
I've never thought that I would be your lover
Come on, baby just understand


This is it
(This is it)
Here I am
(Here I am)
I'm in love
And I'm at your command
(Your command)
This love
That I feel
(That I feel)
Never thought it could feel so real

I can feel you turn the key
That free my broken heart
Now I'm not afraid to love
Against some odds
And you're everything I know
That I can want and more
But I really didn't know it until now
No, no

I never heard a single word about you
Falling in love wasn't my plan
I never thought that I would be your lover
Come on, baby
I'm trustin'

Oh, yeah
I never heard a single
(Word about you)
Falling in love wasn't my plan
I never thought that I could be your lover
Come on, my baby
I'm trustin'

Oh, yeah
I never heard a single
(Word about you)
Oh, no
Come on, my baby
I'm trustin'
Yeah, yeah
I'm trustin'
Yeah, yeah, yeah
You see, you see
I never heard, I never heard
I never heard, I never heard
About you

Tekst jednego z jego ostatnich utworów mówi wszystko o jego miłości do ludzi, którzy go kochali. Brakuje mi go, choć nie słuchałem jego muzyki przynajmniej od 13 lat. Był moim dzieciństwem.

W zapowiedziach koncertów, które miały się odbyć, mówi: This is it, this is the moment.

That was that, that was the moment...

odejście z klasą

2009-10-12T00:58:00.004+02:00

Ludzie odchodzą - fakt oczywisty. Tak samo jak starzenie się; postępujące z wiekiem problemy zdrowotne o przyroście wprost proporcjonalnym do tzw. mądrości życiowej. A i tak umieramy nie wiedząc nic. Po co jesteśmy? Czym jest głęboka czerń nad naszymi głowami? Czy jesteśmy sami? Jaką drogą powinniśmy przejść przez krótkie życie? ...

Niektórzy odchodzą nagle, przypadkiem - nieszczęśliwy traf, zbieg okoliczności. Jakie to przykre... Nie ma się żadnego wyboru! Inni odchodzą z klasą. Piszą dzieło swojego życia i odpływają gdzieś w lepszy czas i miejsce, jak im się pewnie wydaje. Odchodzą z klasą, z godnością, bo nikt nie zobaczy ich zniedołężnienia a w pamięci wszystkich pozostaną jako 40-latkowie, 20-latkowie... Pozostaną młodzi już na zawsze, a tylko nieliczni będą zastanawiać się: "jak by to było?" Będą wielcy, bo nie dadzą światu czasu na poznanie ich słabości i wad, niedoskonałości.
Jescze inni doświadczą wszystkiego, co mogło im dać życie, ale i tak będzie to za mało, a na łożu śmierci pytania powtarzać będą jak mantrę. I tak się kręci, że nic się nie kręci; pracujemy, żyjemy, jemy, śpimy... Po to tylko, by pracować, jeść, spać - żeby tylko przeżyć do tej największej życiowej porażki, do wielkiego upokorzenia, które zwieńcza życie najlepszych istot.

Jak kwiat, jak drzewo, jak pies, żeby tylko.
Życie - cel sam w sobie.

Bogdan? Słyszysz mnie?

2009-10-07T17:18:00.003+02:00

Mocny żart :)))
Zapożyczone z demotywatory.pl

utopić śledzia

2009-10-02T23:15:00.008+02:00

To mnie rozbawiło. Wyczuwam nutkę ironii. Zauważyłem, że usuwanie śledzika stało się ostatnio dość modne.

2009-09-30T06:34:00.001+02:00


The Cure - Love song
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am home again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am whole again

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am young again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am fun again

However far away
I will always love you
However long I stay
I will always love you
Whatever words I say
I will always love you
I will always love you

Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am free again
Whenever I'm alone with you
You make me feel like I am clean again

However far away
I will always love you
However long I stay
I will always love you
Whatever words I say
I will always love you
I will always love you

nocą

2009-09-30T05:36:00.007+02:00

O tej porze chciałbym, by nie wstawał nowy dzień
Świt rozwiewa złudzenia, zabiera energię; światło rozprasza a muzyka zbyt szybko rozpływa się w szumie dnia. O tak niezaawansowanej godzinie muzyka brzmi cieplej a światło lampki podkręca ten klimat. Łatwiej też się skupić.

Niestety to tylko problemy ze spaniem.

Muzyka cichnie co raz bardziej a jaskrawa czerwień poranka zmienia się w nic nieznaczący błękit - nowy dzień :)

potrzebuję

2009-09-24T21:55:00.007+02:00

Wystarczy kilka dobrych słów
Parę dobrych dźwięków
Twoja obecność bez względu na wszystko
Tak dobrze znane mi nuty przecież...
Parę czułych dotyków
Muzyka dodaje mi odwagi
Twój beztroski optymizm pomaga zawsze
Tych ciągłych wzruszeń przy ulubionej nucie
Swojego miejsca
Łez i ucisku w żołądku, gdy zakładam słuchawki i na chwilę odlatuję
Wspólnych podróży bez celu, czasem w obojętnych kierunkach
Kilku własnych płyt
Naszych miejsc
Inspiracji

... wewnętrznego spokoju, ułożenia, znieczulenia, sierpniowych wieczorów, dobrego tytoniu i amerykańskiej Whisky.

Żadna inna osoba i żaden inny dźwięk - tylko to, co już mam. Reszta się ułoży w czasie.

Tool - The Grudge. Może przerażać, ale mnie porusza.

2009-09-24T18:46:00.003+02:00

Brak mi poczucia normalności. W jednej chwili mogę topić się w beznadziei swojej egzystencji i wybuchać radością. Dziwne i takie naturalne.

2009-09-22T10:56:00.004+02:00


Coldplay
Green eyes
Honey you are a rock
Upon which I stand
And I came here to talk
I hope you understand
The green eyes, yeah the spotlight, shines upon you
And how could, anybody, deny you
I came here with a load
And it feels so much lighter now I met you
And honey you should know
That I could never go on without you
Green eyes

Honey you are the sea
Upon which I float
And I came here to talk
I think you should know

The green eyes, you're the one that I wanted to find
And anyone who tried to deny you, must be out of their mind
Because I came here with a load
And it feels so much lighter since I met you
Honey you should know
That I could never go on without you
Green eyes, green eyes

Honey you are a rock
Upon which I stand

Bardzo lubię ten utwór.

2009-09-22T09:22:00.001+02:00

Porządek na biurku i w jego okolicach udaje mi się utrzymać już prawie tydzień!

2009-09-21T11:07:00.004+02:00

A co, jeśli nie jestem normalny? Jeśli to wszystko jest tylko paranoicznym snem? Czy mi się zdaje, czy zdaje mi się, że się wydaje?

Wymiata!

2009-09-18T21:46:00.001+02:00

2009-09-17T12:00:00.007+02:00

Ciekawe, czy jeśli nagle odzyskałbym nogę, pamiętałbym jak się bawi przy housie? hehe

Ostatnie piętro

2009-09-16T22:04:00.009+02:00

Od jakiegoś już czasu wieczorami widzę tam światło tylko w pustych korytarzach. Żółte lampy, niczym wspomnienie dawnego blasku, świecą przez otwarte drzwi sal, w których usłyszeć można tylko echo. Nawet gdyby zostały tam telewizory... Ale nikt by ich nie używał! Pewnie są na pierwszym piętrze - tam życie toczy się swoim codziennym rozkładem dnia otwieranym z hukiem wraz z wejściem najwyższej władzy, która ogląda sobie to i tamto, szepcząc między sobą i wydając polecenia już bardziej stanowczym głosem. Te telewizory dają wrażenie niewypadania z życia pomimo przywiązania do szpitalnego łóżka, oczekiwania na gości i smętnego przewijania się po korytarzach w poszukiwaniu nie wiadomo czego.
Nikt już tam nie spaceruje, łóżka ze świeżą szpitalną pościelą oczekują na lepsze czasy, słychać tylko głuche echo dawnych szeptów, rozmów i płaczu.

Wyszedłem wieczorem w miasto, trochę do sklepu, trochę dla relaksu i jakiejś integracji z otoczeniem. Lubię szczególnie wieczory. Pełne są świateł, znajomych - choć zupełnie obcych szeptów. Wyjątkowe są właśnie wieczory końca lata i początku jesieni, kiedy jest jeszcze ciepło, ale ciemno, a noc zaczyna się od długiej refleksji nad głębią tego specyficznego błękitu nieuchronnie zmierzającego ku zimie.
Intrygujące są światła w oknach bloków i domków jednorodzinnych, przyciągają wzrok jak magnes i nie pozwalają mi obojętnie przejść koło widoku obcych zasłon, rolet, ciepłych od lamp halogenowych salonów, i zimnych, przypominających lampy jarzeniowe, świateł kuchni

Czasem mam trochę lepsze wieczory, kiedy jestem bardziej wrażliwy na zjawiska wokół mnie przywołujące obrazki z dzieciństwa, ale ten stan ma wadę - żyję wtedy we własnym niepowtarzalnym świecie i ciężko wydostać mi się na zewnątrz.

2009-09-16T15:08:00.005+02:00

Otwarci ludzie szukają zamkniętych drzwi.

2009-09-16T14:00:00.003+02:00

Mam łupież. To straszne!
Mam wrażenie, że po szamponie dla mężczyzn, którego reklamę często widzę i słyszę w różnych środkach masowego przekazu, jest co raz gorzej.

A zima zbliża się nieubłaganie...

2009-09-16T11:44:00.002+02:00

Ludzie dzielą się na dwie grupy: na tych, którzy wierzą w siebie, i na tych, którzy nie wierzą w nic.
A Firefox pozostaje nadal najlepszą przeglądarką, choć wymaganiom moim ciężko sprostać.

Uniwersyteckie poczucie humoru

2009-09-15T10:42:00.003+02:00

Znalazłem na stronie wykładowcy uniwersytetu łódzkiego. Wydało mi się zabawne.

Simon and Garfunkel - Scarborough fair

2009-09-09T23:33:00.005+02:00

Tradycyjna angielska ballada datowana na późne średniowiecze (wikipedia.pl), w wykonaniu Paula Simona i Arta Garfunkela

Shism

2009-09-09T07:38:00.004+02:00

"Cold silence has a tendency to atrophy any sense of compassion
Between supposed lovers"

Mniej więcej: "Zimna cisza ma skłonność do atrofii/zaniku współczucia między przypuszczalnymi/prawdopodobnymi kochankami"
Atrofia: zanik – stopniowe zmniejszanie się objętości komórki, tkanki, narządu lub części ciała [...] (wikipedia.pl)

Czasem wracam do tej muzyki, żeby przypomnieć jej: to ty mnie poprowadziłaś, to dzięki tobie tyle wiem. Chodzi o świadomość muzyczną, chodzi o gust, o inspirację, rozumienie świata i dojrzałość.

ludzie posty piszą...

2009-09-07T16:42:00.003+02:00

no umeblowane jest cieciu rozumisz? telefon po pijaku roz******liłem tera zdzownie z kumpla

OOO AAA UUU YYY ZZZ KOKORO MERA KE CZEKORO ZZZ WWW OOO
rukwa mac juhu jeden liepdolony zzz

Na różne rzeczy trafiam przeglądając sieć. To znalazłem na forum dot. elektroniki jako odpowiedź na pytanie:

czym się rózni np "C&B" od "k4 Plus" i "UL. M3"? jaki tych małych maluszków jest najnowocześnieszy? jakie inne rodzaje mp znacie?

2009-09-07T11:00:00.004+02:00

portishead - roads
przez aquarius3

Piękny utwór, przypomniany przez soundtrack do świetnego trillera Obserwatora i soundtrack z trailera filmu widzianego w kinie, którego tytułu nie pamiętam.
Piękny, smutny, bardzo aktualny. Prawdopodobnie oryginalny klip obejrzeć można TUTAJ.


Portishead
Roads
Oh, can't anybody see,
We've got a war to fight,
Never found our way,
Regardless of what they say.

How can it feel, this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.

Storm,
In the morning light,
I feel,
No more can I say,
Frozen to myself.

I got nobody on my side,
And surely that ain't right,
Surely that ain't right.

Oh, can't anybody see,
We've got a war to fight,
Never found our way,
Regardless of what they say.

How can it feel, this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.

How can it feel this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.

Oh, can't anybody see,
We've got a war to fight,
Never found our way,
Regardless of what they say.

How can it feel, this wrong,
From this moment,
How can it feel, this wrong.

_{Tekst piosenki pochodzi z Teksty.org}

2009-09-06T14:11:00.000+02:00

Jak niżej.

układanka

2009-09-06T12:21:00.003+02:00

Takie tam :)

weekendowi alkoholicy

2009-09-04T09:08:00.005+02:00

- Dlaczego pijesz?
- Bo mam problemy
- Jakie?
- Z wami same problemy.
- Z Tobą problemy, bo pijesz.

Problem w tym, że takie weekendy przechodzą w poniedziałki, tygodnie, zwolnienia lekarskie i urlopy. A rodzina musi patrzeć jak cię nosi; bliski jesteś przemeblowań, bo nocne pobudki domowników to już norma.

Już nawet przyzwyczaiłeś rodzinę do siebie, pozwalają ci na to, tolerują, albo śmieją się, udając że ich to nie dotyczy i nie rusza. Jedni palą, inni biorą narkotyki, jedzą więcej albo kupują sobie coś ładnego, a ty pijesz - możesz, bo to twój dom, a śpią w nim inni tylko wtedy, kiedy ty chcesz. Ciszę mają też tylko wtedy, kiedy ty nie masz nic do powiedzenia, a kiedy masz - jesteś jedynym, który może cokolwiek powiedzieć.

To nie jest życie! To zezwierzęcenie, upadek tak nisko, że tylko twoja tyrania nadaje ci sens.

Jestem pewien, że pijesz również przez świadomość bycia nikim dla siebie i rodziny.

Push the button ;)

2009-09-03T23:15:00.002+02:00

Ja cię też...

2009-09-03T09:50:00.003+02:00

unique-names.com

2009-08-27T15:32:00.006+02:00

Znalazłem dziś ciekawe narzędzie. Celem moim było znalezienie programu, który zmiksuje moje imię i nazwisko w jakiś fajny login albo nazwę domeny. Niestety mam dość nieszczęśliwie złożone personalia i jak do tej pory - nawet za pomocą tego narzędzia - nie udało mi się wymyślić sensownej nazwy. W każdym razie jestem pewien, że koncepcja jest ciekawa i na pewno bardzo przydatna w różnych sytuacjach. Na unique-names.com składa się kilka narzędzi. Między innymi: - mikser słów - kreator imion dla dzieci, kotów; imiona tworzone poprzez miksowanie nazw kolorów - generator przypadkowych słów - generator nazw przedsiębiorstw ... Dużo tego. Sprawa z pewnością warta przetestowania ;-)

To narzędzie - w podobnym klimacie - też jest ciekawe: generator przypadkowych imion/nazwisk www.kleimo.com/random/name.cfm.

Obydwa narzędzia mogą okazać się bardzo przydatne przy wymyślaniu nazw graczy np (taka propozycja).

2009-08-27T10:41:00.002+02:00

Soundgarden - My wave

TAKE, IF YOU WANT A SLICE
IF YOU WANT A PIECE
IF IT FEELS ALRIGHT

BREAK, IF YOU LIKE THE SOUND
IF IT GETS YOU UP
IF IT BRINGS YOU DOWN

SHARE, IF IT MAKES YOU SLEEP
IF IT SETS YOU FREE
IF IT HELPS YOU BREATHE

DON'T COME OVER HERE
AND PISS ON MY GATE
SAVE IT JUST KEEP IT
OFF MY WAVE

CRY, IF YOU WANT TO CRY
IF IT HELPS YOU SEE
IF IT CLEARS YOUR EYES

HATE, IF YOU WANT TO HATE
IF IT KEEPS YOU SAFE
IF IT MAKES YOU BRAVE

PRAY, IF YOU WANT TO PRAY
IF YOU LIKE TO KNEEL
IF YOULIKE TO LAY

DON'T COME OVER HERE
AND PISS ON MY GATE
SAVE IT JUST KEEP IT
OFF MY WAVE

KEEP IT OFF MY WAVE
KEEP IT OFF MY WAVE
KEEP IT OFF MY WAVE

MY WAVE

CRY, IF YOU WANT TO CRY
IF IT HELPS YOU SEE
IF IT CLEARS YOUR EYES

HATE, IF YOU WANT TO HATE
IF IT KEEPS YOU SAFE
IF IT MAKES YOU BRAVE

TAKE, IF YOU WANT A SLICE
IF YOU WANT A PIECE
IF IT FEELS ALRIGHT

DON'T COME OVER HERE
AND PISS ON MY GATE
SAVE IT JUST KEEP IT
OFF MY WAVE

KEEP IT OFF MY WAVE
KEEP IT OFF MY WAVE

MY WAVE

_{Źródło: Teksty.org}

PKP

2009-08-25T14:48:00.003+02:00

Takie skojarzenie... Nawet kolorystyka zdaje się podobna ;) Klik przenosi na stronę.

marża - teoria

2009-08-18T14:18:00.003+02:00

[...] mam na myśli, że jeśli produkt, który da się porównać, będzie miał określoną marżę i będzie szansa na jego sprzedanie, to inny, którego nie da się porównać, a będzie miał tą samą marżę, również da się sprzedać Bardzo logiczny wytwór mojej wyobraźni. Czasem zbyt głęboko wchodzę w słowo...

kiedy będę miał 50 lat

2009-07-24T15:18:00.007+02:00

Kiedy będę miał 50 lat zapuszczę sobie długie wąsy i będę je starannie pielęgnował każdego ranka; naciągnę dres pod pępek a koszulę w kratę wcisnę do środka, żeby wyglądało elegancko. Będę czesał się na prawą stronę i kupię sobie pedałówkę albo taką skórzaną "torebkę" pod pachę - tak będę chodził na zakupy albo gdzie tam mi przyjdzie chodzić. Brzuch jest obowiązkowym elementem stylu 50-latka. Nie mam z tym problemu już teraz, ale będę musiał popracować na rzeźbą, żeby był tylko brzuch a nie tak po całości... Przecież trzeba jakoś wyglądać, nie? Z braku zajęć z pewnością zacznę oglądać Kiepskich, być może w tak zaawansowanym wieku zacznie mnie to nawet śmieszyć. Pozbędę się wszystkich lęków poza obawą przed rychłą śmiercią swoją lub członka rodziny. Ale i tak spotykać będziemy się tylko na weselach i pogrzebach. Może też zacznę majsterkować! Statystyki brytyjskie mówią, że większość mężczyzn w tym wieku uważa swój warsztat lub garaż za najlepsze miejsce wypoczynku, gdzie mogą odpocząć, uciąć sobie drzemkę, zrelaksować się albo oddalić na papierosa. Prawdopodobnie powieszę sobie krzyżyk na lusterku wstecznym i co niedzielę będę chodził z żoną do kościoła. Bo co więcej pozostanie oprócz wiary w cud zbawienia?

w poszukiwaniu sposobu na usunięcie...

2009-07-15T13:11:00.013+02:00

Moje zapytania nie dotyczyły aż tak drastycznych "usunięć", jak prezentuję na pierwszym obrazku, i tak niepopularnych w dzisiejszych czasach, jak pokazuję na obrazku drugim. W rzeczy samej usunąłem konto na waszej-klasie, nie potrzebowałem do tego pomocy gógli.Może coś się zmieniło w procesie usuwania konta od kiedy wc (akronim od wasza-clasa) zrobiło się serwisem typu shotka.pl i zarząd utrudnił użytkownikom odejście od nich. Bo po co ułatwiać dotarcie do opcji "Usuń konto" klientom, którzy bezmyślnie reklamują produkty partnerów/reklamodawców wc, chcąc upiększyć komuś profil prezentem w stylu ludka napędzanego nową płytą główną MSJ albo INTEK?
Ale to już postawa ideologiczna i chyba daleko jej do obiektywnego punktu widzenia, więc słowa już nie będzie o przytoczonym serwisie.

Druga sprawa... No cóż, komentarz jest zbędny. Pierwsze miejsce zagadnienia usuwania ciąży w propozycjach wyszukiwania świadczy o spadającym poparciu Prawicy w polityce. I też o tym, że w szkołach nie uczą, jak skutecznie zabezpieczyć się przed niechcianą ciążą.

Celem moich poszukiwań był sposób na usunięcie konta w usłudze Google Analytics...

nocą

2009-07-13T23:39:00.005+02:00

Co wieczór otwieram tą samą książkę. Jest noc, za chwilę będę mógł mówić o nowym dniu i wszystko się skończy; moje życie stanie się odrobinę spokojniejsze. Zasypiam z książką na poduszce, ale ktoś cicho ją zabiera, zanim się obudzę, i odkłada na biurko - zawsze leży obok wiśniowej świeczki i kupki płyt.Wieczorem znów robi się ciemno i cicho...

Dziś jestem w Krakowie, to miasto dziś jest mi bardzo bliskie. Ale to tylko tło. Prawdziwego powodu tych codziennych podróży nie potrafię odgadnąć. Czegoś w nich szukam; może bliskości, może zwykłej ucieczki i spokoju? Jestem przecież marzycielem, powtarzam sobie ciągle: zejdź na ziemię! Ale ja nadal oddaję się słowom, muzyce, i ciągle za czymś tęsknię. Czy rzeczywiście ważne są tylko te dni, których nie znamy? I czy będę wreszcie szczęśliwy, gdy te dni nadejdą?

Nie śpię, prawdopodobnie nie chcę. Noc niesie ze sobą wiele satysfakcjonujących chwil, ale bez światła ciężko jest żyć.

M.S.

2009-07-09T12:31:00.007+02:00

Chciałem dziś posprzątać, poprzekładać książki, płyty, pomanipulować. Ale po co? On wszystko lubi, wszystko zna - wie też wszystko. To nie jest konieczne! A nawet zabieg samobójczy wprost i autosabotaż. Sądy jego nie dają się kształtować a obraz w jego oczach i tak jest ostateczny, wieszczy - zmienia się wraz ze mną. A zmieniam się bardzo często, fascynacje też mam inne. Czasem żałuję tych straconych lat; nieprzyswojonej wiedzy, ironicznych sądów, cennych uwag i błyskotliwych komentarzy. Jednak mam wrażenie, że On i tak wszystko wie.

Wiosna

2009-04-06T23:36:00.005+02:00

Wyszedłem dziś załatwić jakąś sprawę na mieście. Uderzyła mnie temperatura, było po prostu bosko! Tyle miesięcy trzeba czekać na pojawienie się takiej dawki nadziei - nadziei, że jednak będzie dobrze, że zrobi się cieplej i będzie świeciło słońce. Przychodzi taki czas, że myślę sobie: teraz będzie już tylko lepiej, nie będzie już śniegu, zamarzniętych szyb i konieczności wykopywania auta spod 30-centymetrowego śniegu. Taki dzień to pierwszy dzień wiosny, pierwszy znak nowego czasu, jakim jest dla mnie przestrzeń pomiędzy zimą a zimą. Zima jest tym epizodem, o którym chcę szybko zapominać. Są 4 pory roku, z czego ta jedna jest wyjątkiem - to dla mnie najmniej optymistyczny okres w roku, kiedy muszę walczyć z ograniczeniami w poruszaniu się, kiedy wstaję ze słowami na ustach: znów to białe gówno. Uwielbiam wiosenne wieczory; jest chłodno, ale już nie ma mrozu, w powietrzu wyczuwa się jakąś niezidentyfikowaną woń spalenizny, pewnie z działek - coś palą. Znam to doznanie jeszcze z dzieciństwa, wiosennymi popołudniami i wieczorami przenoszę się we wspomnienia tak dobrze ugruntowane w mojej pamięci. Wiosną cały świat zanurzony jest w świetle, które tylko w tym czasie ma taką specyficzną temperaturę, podnosi poziom różnych substancji chemicznych w mózgu i powoduje doznania niemal mistyczne. Sądzę, że ma to jakiś związek z tymi wspomnieniami - kiedyś przecież w porze popołudniowej często bawiliśmy się na podwórku, chodziliśmy po działkach... Wiecie. W końcu jesteśmy tym, co pamiętamy. Naszą psychikę budują doświadczenia, wspomnienia. To też one warunkują odczuwanie, sposób, w jaki odbieramy otaczającą nas rzeczywistość. Wiosna jest dla mnie magiczną granicą między dobrem a złem, między ponurymi a słonecznymi dniami - czasem, kiedy wszystko się zaczyna, budzi do życia. W tym roku czekałem na to z niecierpliwości. Wiedziałem, że jedynym zjawiskiem tego roku będzie pierwszy dzień z rozświetlonym porankiem, z wieczorem pokolorowanym na czerwono, nocą pełną gwiazd. Mogę już spać przy uchylonym oknie. Lubię czuć, że jest wokół mnie chłodne powietrze, które czasem przynosi jakiś zapach, czasem niesie dźwięk. Często myślę o deszczu, dźwięk kropel na parapecie uspokaja mnie, błądzę wtedy po wspomnieniach i marzeniach. Nie zanosi się jednak na mokrą pogodę... Ostatni tydzień był psychicznie ciężki. Musiałem jakoś wybrnąć z ogromnych zaległości w szkole, myślałem przy tym o nadchodzącej maturze. Powinienem już uczyć się do tego egzaminu, a w szkole nadal wiele do zrobienia... Zostawiłem wszystko na ostatnią chwilę. Za dwa tygodnie koniec szkoły, ale jest jeszcze trochę do zrobienia :) Trzymajcie kciuki.

Bycz!

2009-04-04T21:35:00.004+02:00

Żart podłapał już ktoś przed nami, o czym świadczy wyjaśnienie na znaku znaczenia słowa w języku angielskim ;) Bycz! Chwila uchwycona kilka tygodni temu niedaleko mojej miejscowości.

może...

2009-03-14T12:43:00.007+01:00

Szum morza jest niesamowicie kojący... Wczoraj miałem jeden z tych dni, kiedy bardzo chciałem cofnąć się w czasie. Nie było to trudne, wystarczyło jedynie wsiąść w samochód, zatankować do pełna i pojechać w dawne strony. Urządziłem sobie podróż przez wspomnienia, zacząłem od najcudowniejszego miejsca w Polsce, jakim jest dla mnie Rewal. Było już ciemno - wyjechałem późno, ale morza i tak nie trzeba widzieć, by je poczuć. Było bardzo spokojne, drobne fale odbijały mi się od wszystkich zmysłów, hipnotyzowały i nie pozwalały opuścić tego miejsca. Ale to nie był główny cel podróży - choć stał się bardzo istotny, trzeba było jechać dalej. Właściwie celem stał się gdzieś w okolicach zmroku, który zastał mnie na końcowym odcinku S3.

Nadmorskie miejscowości poza sezonem pogrążają się w remontach, miałem niemały problem, bo moja nawigacja nie przewidywała trudności na trasie Rewal-Nowogard. W końcu udało mi się wydostać z labiryntu małych uliczek z zakazem ruchu z wyłączeniem Straży Granicznej, Policji, Pogotowia i innych służb mundurowych i nie-mundurowych, wyjechałem na dobrze znaną mi drogę. Pamiętam ją z dzieciństwa i z lat późniejszych; z wypadów "stopem", z wyjazdów ze znajomymi, z ucieczek... Nie pamiętałem, by była w tak fatalnym stanie, ale mogłem jechać powoli - w Niechorzu jest latarnia morska, była lekka mgła... światło niosło się kilka kilometrów w głąb lądu. To niesamowite, że nie miałem w swoich wspomnieniach takiego widoku, choć widziałem tą latarnię dziesiątki razy. Najwyraźniej moja pamięć kryje wiele tajemnic, być może chodzi też o chwilę, w jakiej na nią spoglądałem. Może po prostu patrzyłem a nie widziałem? Wczorajsze wspomnienia nie umkną tak szybko mojej świadomości, powinno starczyć do następnego razu.

Trasa była pusta i wyboista, jak to ze wsi do małego miasteczka - trochę zapomniana, nieoczekująca remontu. Po sześćdziesięciu kilometrach dojechałem do Nowogardu i od razu skierowałem się do jedynego znanego mi miejsca, w którym można coś zjeść. Była 22:00, bałem się, że będzie już zamknięte, a byłem potwornie głodny i musiałem napić się kawy. Dwa tygodnie wcześniej byłem tu z Moniką; pizza całkiem niezła a obsługa dość wyniosła, ale miła. Ciągle myślałem o swoim głównym celu podróży, ale postanowiłem go odłożyć na kilkadziesiąt minut przymuszony naturalnymi instynktami. Byłem niedaleko, czułem obecność tych okien, w które chcę spojrzeć z bezpiecznego dystansu, przyglądałem się twarzom i porównywałem z informacjami w mojej trwałej pamięci. Niestety (a może i stety, bo bałem się konfrontacji z kimkolwiek, kto wiedziałby coś o sensie mojej tu obecności) poznawałem jedynie budynki, ulice, tory kolejowe i wyryte w moim dzieciństwie światła ulic - tak dobrze je poznawałem...

Wsiadłem do samochodu i pojechałem na drugi koniec miasta, tam, gdzie kiedyś - na przystanku, w klatkach, "za garażami" - paliłem pierwsze papierosy, wychodziłem z psem, grałem w "kosza" o 5:00 rano. Mnóstwo moich wspomnień zawdzięczam temu miejscu, wspomnień z ważnego okresu. Mieszkałem tam, gdy byłem w 7. i 8. klasie podstawówki, to tylko dwa lata, ale dla mnie bardzo ważne. Pojechałem tam, by przejechać się między blokami, zobaczyć boisko, las za garażami, okna na pierwszym piętrze - moja kuchnia i mój pokój. Teraz toczy się tam inne życie zupełnie nieświadome historii tego miejsca. Ja też wtedy o tym nie myślałem, o tym się nie myśli, dopiero po latach... Zrobiłem dwa kółka wokół osiedla, drogą gorszą od tej z Rewala, i pojechałem z powrotem do Miasta, cofnąłem się jeszcze dalej w przeszłość, przejechałem koło swojej dawnej podstawówki i zatrzymałem się na parkingu przy bloku, w którym mieszkał mój przyjaciel. Nie wiem, dlaczego potrzebowałem powrotu do tego właśnie miejsca, przyznam, że tutaj się akurat zawiodłem, bo to miejsce - choć nim było - zupełnie nie przypomniało mi mojego o nim wyobrażenia. Może w rzeczywistości nie było dla mnie tak ważne, jak mi się do wczoraj wydawało. Nie stałem tam długo, pojechałem zobaczyć światła mieszkania, w którym spędziłem pierwsze dwa lata w Nowogardzie. Stamtąd miałem bardzo blisko do szkoły, tam poznałem swoich pierwszych "nowogardzkich" znajomych, tam kiedyś też było jakieś moje życie, o którym już nikt nie pamięta, które tylko ja znam na tyle, by je wspominać. Blok był tak samo szary i ponury, z kotłownią obok, z takimi samymi, nieznajomymi światłami. Niedaleko były huśtawki, spędzałem tam wieczory ze znajomymi, rozmawialiśmy, zacieśnialiśmy więzi, niektórzy chodzili jeszcze do podstawówki, Monika i jej siostra były starsze. Ale nic kompletnie poza wspomnieniami nie zostało z tych lat, nawet tych imion nie jestem pewien. Gdy przeprowadziłem się na osiedle, przez pewien czas utrzymywaliśmy kontakt, czasem coś razem robiliśmy, ale potem wszystko szlag trafił i tych ludzi już nigdy nigdzie nie spotkałem. Spędzaliśmy razem wakacje, obchodziliśmy wspólnie czyjeś urodziny... A teraz swoich imion nie jesteśmy pewni.

Nie stałem tam zbyt długo, skonfrontowałem swoje wspomnienia ze stanem faktycznym i mogę tam teraz wrócić jedynie przejazdem. Ta wizyta miała właśnie to na celu - bym już nie musiał nigdy w marzeniach szukać tych miejsc, niepewny ich kształtu. Powiedziałem Monice, że chyba muszę odblokować kilka wspomnień w swojej pamięci. Dlatego potrzebowałem pojechać tam właśnie teraz, dlatego musiałem zrobić to sam. Chciałem, by te chwile nie traciły swojej intymności - to coś wyjątkowo osobistego, te wspomnienia i takie spojrzenie na morze. Nie chciałem, patrząc na morze, rozmawiać o błahych codziennych sprawach; będąc oko w oko ze swoim dzieciństwem zachwalać smak pizzy... itp.. Po prostu chciałem zostać tam ze swoimi myślami skupionymi jedynie na tych miejscach i na istocie takiego wyjazdu.

Może to nawet nie do opisania, a może dla niektórych będzie zupełnie oczywiste.

25

2009-03-02T10:36:00.010+01:00

starość

2009-02-26T20:43:00.006+01:00

Poszedłem dziś po leki do psychiatry, bo nastroje nie pozwalają mi ostatnio normalnie uczestniczyć w życiu. Szczególnie ten tydzień był dla mnie ciężki... Dziś rano, kiedy poczułem się już trochę lepiej, zauważyłem, że z ostatnich 2-3 dni nie bardzo zdawałem sobie chyba sprawę. Byłem przekonany, że jest środa. A właśnie wtorek i środa były takie dramatyczne. Dziś nie bardzo potrafię określić nawet jak się czuję; nastrój mam całkiem przyzwoity, ale depresyjna burza w mojej głowie jeszcze się nie uspokoiła. Siedziałem ostatnio w ciszy, milczałem, mało reagowałem na bodźce z zewnątrz. Próbowałem tą ciszę przerwać, ale wszelkie dźwięki muzyki wydawały mi się idiotyczne - nawet te ulubione. W takim stanie wszystko jest szare... Nawet słoneczko gadu robi się bezbarwne. Dziś było naprawdę dobrze w porównaniu z poprzednimi kilkoma dniami. Jednak depresyjna natura zaowocowała refleksją nad sensem ludzkiego istnienia (aż tak poważnie ;) ). Wcześniej nie zwróciłem uwagi na ludzi, którzy przychodzą do przychodni na różne badania, zabiegi... W większości są to ludzie starzy. Pomyślałem sobie, że świat skonstruowany jest dla młodych. Starym pozostała fachowa pomoc lekarzy, koniecznie specjalistów. Ci ludzie traktują to miejsce jako okazję nie tylko do wyleczenia swoich niekończących się dolegliwości, ale też do spotkania kogoś, porozmawiania... Nie mam w zwyczaju nasłuchiwać rozmów, pewnie rozmawiają ci państwo o tym, co u Nowakowej, Goździkowej, czy kogoś tam; na co biedactwo choruje. Albo bardziej osobiste rozmowy na temat swoich zawiłych dolegliwości i konieczności picia herbaty z rumianku dwa razy dziennie. I na tym ma się kończyć życie każdego ludzkiego istnienia, jeśli nie będzie miało więcej szczęścia i nie dotrwa do tak przykrego okresu życia? Z wiekiem co raz częściej zaczynam uprzytomniać sobie, że mnie też to czeka - każdego, kto nie miał tyle tego szczęścia, o którym wspomniałem. Porównałem dziś to miejsce z umieralnią, każdy tam przychodzący wie, co go czeka za 10, 20, 50 lat. Ale nie zna daty, kiedy to nastąpi. Chodzi się do tych wszystkich lekarzy, żeby przedłużyć sobie życie i poprawić jego komfort - tylko tyle. A ja? Niestety wiąże się to też z refleksją na swój temat. Czasem przychodzę do tej przychodni, ale tylko do psychiatry w sprawie swojej depresji. Czyli można by przyjąć, że nie ma to na celu przedłużenia życia. Z pewnością chodzi o poprawę jego jakości, ale... No właśnie: ja przez to, że od wielu lat borykam się z tym problemem, nie czuję nawet, żeby moje życie się już zaczęło. Rzadko traktuję swoje życie na tyle poważnie, by mówić, że to już, że przeszedłem przez okres dzieciństwa a teraz pora na poważne sprawy. Medycyna określa wiekiem starczym lata po 65 roku życia człowieka (kobiety wchodzą w ten okres w latach 50. a mężczyźni 60.). Jestem trochę ponad jedną trzecią w drodze do starości, a nadal tego nie czuję. Może, gdy starość nadejdzie, ja jej nie zauważę?

O poezji ks. Jana Twardowskiego

2009-02-23T11:01:00.013+01:00

Niesamowita lekcja humanizmu i franciszkanizmu. O ile mam pewne podejrzenia co do okazywania przeze mnie humanistycznej postawy w życiu, ta druga ideologia jest dla mnie jedynie przykładem postawy osoby miłującej wszelkie życie i spoglądającej na świat w sposób, w jaki nie każdy potrafi. Ale prawdziwym powodem tego posta nie są refleksje, jakie wywołują wiersze ks. Jana Twardowskiego. A może nawet i są, ale nie dotyczą mnie ;) Nasz kolega z grupy usnął podczas lekcji, a widok był tak zjawiskowy, że postanowiłem podzielić się zdjęciem. Wydarzyło się to prawdopodobnie podczas czytania Ody do rozpaczy. Nauczycielka mu nie przeskadzała, zadowolona, że chociaż raz siedzi cicho (tak rzadko przysypia na zajęciach...), ale panowie siedzący przed nim zrobili zdjęcie po czym go obudzili.

Mrówko ważko biedronko Mrówko co nie urosłaś w czasie wieków ćmo od lampy do lampy na przełaj i najprościej świetliku mrugający nieznany i nieobcy koniku polny ważko niewazka wesoło obojętna biedronko nad którą zamyśliłby się nawet papież z policzkiem na ręku człapię po świecie jak ciężki słoń tak duży, że nic nie rozumiem myślę jak uklęknąć i nie zadrzeć nosa do góry a życie nasze jednakowo niespokojne i malutkie Oda do rozpaczy Biedna rozpaczy uczciwy potworze strasznie ci tu dokuczają moraliści podstawiają nogę asceci kopią święci uciekają jak od jasnej cholery lekarze przepisują proszki żebyś sobie poszła nazywają cię grzechem a przecież bez ciebie byłbym stale uśmiechnięty jak prosię w deszcz wpadałbym w cielęcy zachwyt nieludzki okropny jak sztuka bez człowieka niedorosły przed śmiercią sam obok siebie Jan Twardowski

zatopiona

2009-02-20T15:04:00.006+01:00

Po lekkim retuszu.

Światła

2009-02-20T14:43:00.004+01:00

lenistwo

2008-11-25T20:21:00.003+01:00

Jak to jest, że lenistwo prowokuje niekiedy do działań wymagających włożenia większej energii w nie-robienie, niż w samą czynność, która jest przedmiotem tego lenistwa?
Napisałem ostatnio Moni, że z lenistwa byłbym w stanie znaleźć drogę na około do pokoju, gdyby nie chciało mi się ruszyć dupska w jego stronę [np. z kuchni]. Codziennie spotykam się z jakimiś małymi zjawiskami w moim życiu, które próbują znaleźć okrężną drogę tylko po to, by pozostać niewykonanymi. Np.:

w swojej pracy bardzo często posługuję się schowkiem systemu windows. Pracuję z dużą ilością danych o produktach, które są prezentowane w różnej formie, a praca polega głównie na kopiowaniu odpowiednich treści i wklejaniu ich w odpowiednie miejsca. Przytrafiają się takie sytuacje, że miejsca w schowku brakuje, bo, jak powszechnie wiadomo, wchodzi tam tylko jedna operacja CTRL + C. Częstokroć jestem skłonny zapamiętać jakiś złożony ciąg alfanumeryczny, w którym niekoniecznie widać sens pozwalający na łatwe zapamiętanie, żeby tylko nie musieć kopiować czegoś ponownie i nie wracać do określonej pozycji... Oczywiście zazwyczaj wybieram kopiuj-wklej, ale generalnie pracuję bez przerwy nad technikami pozwalającymi ograniczyć sięganie do myszki czy - zależnie od sytuacji - klawiatury :)

Ale to chyba normalne, skoro ludzie wymyślają skróty klawiaturowe, różne podręczne przyciski, widgety i generalnie sprawiają, by informacja była jeszcze bliżej. Typowe przykłady z życia wzięte:
- okno rozmowy komunikatora pokazujące się automatycznie na pasku zadań, gdy nadejdzie nowa wiadomość (przynajmniej jedno kliknięcie do przodu - mało, ale tray jest zazwyczaj na wierzchu, więc nie trzeba chować innych okien)
- pozostańmy przy tych komunikatorach: plugin automatycznie wyświetlający w oknie rozmowy dane z katalogu publicznego obcej osoby, która właśnie do nas pisze (normalnie: jedno kliknięcie, jeśli przycisk "katalogu publicznego" dostępny jest w oknie rozmowy, a okno pokazuje się na pierwszym planie automatycznie; dwa, jeśli trzeba przenieś okno na pierwszy plan - przynajmniej jeden klik do przodu)
- "dodaj zakładki do wszystkich kart" - funkcja Firefoxa, która zapisuje zakładki do wszystkich aktualnie oglądanych kart w jednym folderze w ulubionych (zaoszczędzona ilość kliknięć jest zależna od sytuacji). Dodam, że niekiedy nawet nie zamykam stron, które nie są mi potrzebne w tych zakładkach - zapisuję wyniki, a potem (przy każdym otwarciu wszystkich tych stron jednym kliknięciem) zamykam strony pojedynczo - typowy przykład teorii "okrężnej drogi" ;)

Inny przykład: będąc w kuchni w celu sporządzenia naparu z kawy dostrzegam, że kot ma pustą miskę. Bardzo mi się nie chce akurat w tej chwili nakładać Jadwidze kitikata, więc wlewam wodę w kubek, zanoszę kawę na biurko i wracam nakarmić kota...

Marnotrawstwo czasu i energii! A wszystko w dobrej sprawie - żeby sobie ułatwić, skrócić i wykonać czynność w sposób zgodny z własnym sumieniem.

Murcof - Rostro

2008-11-24T23:53:00.004+01:00

~~Komentarz zamieszczę innym razem.~~ Zachęcam do posłuchania. Wykopałem to dziś z najgłębszych czeluści mojego dysku. Utwór jest piękny!
Ciężko mi z moją wiedzą określić gatunek, do jakiego należy muzyczka Murcof'a. Znajomy zasugerował, że może to być trip-hop, jakiś chill-out. Brzmieniowo bardzo przyjemne, bardzo elektroniczne i w tej swojej elektronice wyjątkowo nastrojowe.

Bardzo podoba mi się też Memoria. Brzmienie przypomina song z tanich keybordów z lat 90 :))

Na życie, czy na wódkę?

2008-11-21T11:43:00.009+01:00

Czasem puka do mych drzwi ktoś, kto prosi o jakieś pieniądze. Dziś zauważyłem coś, co skłoniło mnie do autorefleksji. Bardzo często po prostu zamykałem drzwi mamrocząc coś w stylu nie albo w ogóle nic nie mówiąc - nigdy też nie dałem takiej osobie ani grosza. Dziś było inaczej... Wysłuchałem, co Pani miała mi do powiedzenia, przymknąłem drzwi i pomknąłem do portfela. Ze względu na niski budżet wydłubałem jakieś drobne z jedną grubą dwójką, ale parę groszy się znalazło.
Coś musiało się we mnie zmienić. Pomimo, że zdarza mi się pomóc komuś zupełnie obcemu, to jednak tego typu osoby traktowałem zawsze jako naciągaczy. Nie byłem też zły, że odciągnęła mnie od pracy, po prostu bezmyślnie dałem jej te kilka groszy, które mnie i tak niewiele kosztują. Ale dlaczego przez te wszystkie lata odruchowo zamykałem przed takimi ludźmi drzwi?
Zawsze w takiej sytuacji myślę o ludziach, którzy piją - ludziach z marginesu, którym nic więcej nie zostało. Bez względu na powody takiego położenia. Ale czy wszyscy ludzie bez środków do życia muszą pić? Nie wydaje mi się...

Inna sprawa, że ZAWSZE słyszę coś w stylu "pan też chory" - tak ludzie reagują widząc mnie na wózku. Ja się za chorego nie uważam, ale czy wszyscy ci ludzie są chorzy, czy to tylko chwyt marketingowy? Bardziej chwycił mnie za serce wygląd tej kobiety, niż fakt, że może być chora. Ale na pewno istnieje jakieś powiązanie pomiędzy biedą a życiem z renty, więc wszystko możliwe.

Ale skąd u mnie ta znieczulica? Zawsze uważałem się za dobrego człowieka, ale myślę, że to tylko projekcja własnego ego?

Z zupełnie innej beki. Wczoraj dostałem link do utworu, który bardzo mnie zajął. Mi również się podoba, dziękuję larosay.
The Music - Turn Out The Light. Liryk dostępny pod tym adresem: http://www.azlyrics.com/lyrics/music/turnoutthelight.html

google ciągle mnie zaskakuje

2008-11-19T23:00:00.008+01:00

W usługach google bez przerwy pojawia się coś nowego. Tym razem zaskoczył mnie gmail. Standardowy widok poczty można teraz zmienić w ustawieniach. Ja dla przykładu wybrałem sobie o taką kompozycję:

Zawsze gdy dostaję od internetu jakąś nową funkcjonalność, która towarzyszy mi codziennie, cieszę się jak dziecko, które dostało upragnioną zabawkę! I teraz nie było inaczej :) O ile wiem, można było zmienić wygląd gmaila poprzez jakieś rozszerzenia do Firefoxa, ale mi to się nigdy nie udało. Zresztą, to tak trochę na około było. A dziś siedzę, czytam pocztę, a po odświeżeniu odbiorczej moim oczom ukazała się nowa kompozycja!
Gorąco polecam usługę gmail.com Nie ze względu na ładne kompozycje wizualne, których jest kilka do wyboru, ale ze względu na funkcjonalność tej skrzynki. Duży rozmiar powierzchni do dyspozycji (którą i tak ciężko wykorzystać) już nie jest atutem, ale możliwość przeszukiwania całej poczty wyszukiwarką google, a nawet indeksowanie zawartości i wyszukiwanie z pozycji desktopu - to już coś. Ale na tym nie koniec, bo indeks poczty znajduje się na serwerach i można z niego korzystać na dowolnym komputerze :)

Próbowałem zaprzyjaźnić się z Windows Live, ale ciężko zerwać z przyzwyczajeniem do googli. No i poczta lepsza, Windows Live Writer publikuje też na blogspocie, a google znajdą wszystko.

music on console

2008-10-21T19:50:00.022+02:00

Najprostsze rozwiązania mają moc ;-)

I jeszcze to http://forum.ubuntu.pl/showthread.php?t=56203 i mamy wszystko.

Poniżej przedstawiam nie wymagające konfiguracji skróty klawiaturowe dostępne w programie, jak również sposób na dostosowanie ustawień do swoich potrzeb.

Przede wszystkim! W ubuntu program instalujemy poleceniem:

sudo apt-get install moc

a uruchamiamy poleceniem

mocp

.
Dla zainteresowanych konfiguracją:
skróty klawiaturowe - należy skopiować plik keymap.example znajdujący się w

/usr/share/doc/moc/examples

do katalogu ~/.moc (ścieżka /home/nazwa_użytkownika/.moc/) i zmienić jego nazwę z keymap.example na keymap.
W tym pliku ~/.moc/keymap możemy już dowolnie przekonfigurować skróty pamiętając, że znak ^ oznacza klawisz ctrl, znak M oznacza alt (przykładowo dla skrótu alt + j: M-j) a litery "pisane z dużej" to... litery wpisane z klawiszem shift - jak w edytorze tekstu.

tak skopiujesz plik keymap.example do ~/.moc/keymap:
cp /usr/share/doc/moc/examples/keymap.example ~/.moc/keymap

Przykładowy plik konfiguracyjny znajduje się w tym samym katalogu, co keymap.example, jednak jest w pliku .gz - proponuję otworzyć ten plik nautilusem i po prostu rozpakować lub skopiować do katalogu ~/.moc.

Uwaga: chcąc zachować domyślną konfigurację pleyera, nie musimy kopiować powyższych plików do naszego katalogu domowego, ale żeby skorzystać z funkcji szybkiego przełączania między określonymi folderami zawierającymi muzykę (skrót shift+1,2,3...), musimy ustawić w pliku ~/.moc/config lokalizacje, do których chcemy mieć szybki dostęp. Możemy też ustawić opcję powodującą, że player domyślnie uruchamia się wskazując przeglądarką na katalog, w którym trzymamy nasze pliki muzyczne (m). Jest tam dużo fajnych opcji, ale nie będę opisywał wszystkich - uzupełnię w przyszłości posta o informacje na temat konfiguracji.

Wybrane skróty, według mnie najistotniejsze:
quit_client = q - zamyka klienta, ale program nadal odtwarza muzykę; wracamy do niego komendą mocp, dla całkowitego zamknięcia programu - shift + q = duże Q
go = ENTER - odtwarza zaznaczony w przeglądarce plik/otwiera wskazany folder
menu_down = DOWN - przesuwa zaznaczenie na plik/folder niżej
menu_up = UP - jak wyżej, ale w górę
menu_page_down = PAGE_DOWN - przesuwa o jedną stronę wyświetlanie plików/folderów
menu_page_up = PAGE_UP - analogicznie do powyższego
menu_first_item = HOME - skok do pierwszej pozycji/folderu/pliku
menu_last_item = END - skok do ostatniego pliku/folderu
quit = Q - shift+q - wyłącza program całkowicie
stop = s - zatrzymuje odtwarzanie
next = n - następny utwór
previous = b - poprzedni utwór
pause = p SPACE - pauza ;]
toggle_shuffle = S - włącza/wyłącza odtwarzanie tasowane (tryb losowy)
toggle_repeat = R - przełącza powtarzanie
toggle_auto_next = X- opcja domyślnie włączona w konfiguracji, wpływa na zachowanie po skończeniu się utworu - automatycznie włącza następny plik
toggle_menu = TAB - przełącza między oknem przeglądarki a playlistą
add_file = a - dodaje zaznaczony plik do playlisty
clear_playlist = C - czyści playlistę umożliwiając stworzenie nowej
add_directory = A - dodaje do playlisty zaznaczony folder; jego pliki
volume_down_1 = < - wyciszenie o 1
volume_up_1 = > - zwiększenie głośności o 1 o
seek_forward = RIGHT - przewijanie/przeszukiwanie w przód
seek_backward = LEFT - -||- w tył
help = h ? - pomoc :)
refresh = ^r - odświeża zawartość folderu w przeglądarce plików
go_to_music_directory = m - przenosi do ustawionego w pliku konfiguracyjnym katalogu zawierającego muzykę (np. ~/Muzyka, czy co tam chcemy)
delete_from_playlist = d - usuwa plik z listy odtwarzania (playlisty)
go_url = o - odtwarza wskazany adres, prawdopodobnie dotyczy stream'ów internetowych, ale u mnie nie chciało zadziałać
volume_10 = M-1 - dobry sposób na szybkie wyciszenie muzyki

skróty do ustawionych w pliku konfiguracyjnym lokalizacji szybkiego dostępu: domyślnie Shift-numer
shift 1 = ! = Fastdir1
go_to_fast_dir1 = ! - 1
go_to_fast_dir2 = @ - 2
go_to_fast_dir3 = # - 3
go_to_fast_dir4 = $ - itd.
go_to_fast_dir5 = %
go_to_fast_dir6 = ^
go_to_fast_dir7 = &
go_to_fast_dir8 = *
go_to_fast_dir9 = (
go_to_fast_dir10 = )

Obiecane informacje o konfiguracji. Wybiorę z konfiguracji kilka opcji, które mi się przydały.
Jak wspomniałem wyżej, plik config.example z /usr/share/doc/moc/examples umieszczamy w katalogu domowym w podkatalogu ~/.moc/ (np. /home/tomek/.moc/).

MusicDir: usuwamy znak # sprzed nazwy parametru (zawsze to robię, jeśli chcę, by parametr zadziałał ;-) ) a jako lokalizację wpisujemy folder, gdzie przechowujemy na dysku muzykę; w moim przypadku wygląda to tak:
MusicDir = "/home/grzegorz/Muzyka"
Jako podpowiedź dodam, że nie musi to być położenie w systemie plików linuxa - może być folder z muzyką w windowsie, ale trzeba podać pełną ścieżkę do tego folderu (np: /media/win/Users/user/Music/. Do folderu z muzyką przeskakujemy wciskając m
# Turn on repeat. Repeat = yes
Ten parametr włączy automatyczne powtarzanie listy odtwarzania.
Możemy sobie ustawić, by odtwarzacz domyślnie tasował odtwarzaną muzykę (inaczej odtwarzał losowo).
# Turn on shuffle. Shuffle = yes
Domyślnie jest no, więc według uznania można to zmienić.
Fajną funkcją jest możliwość ustawienia buforu przy odtwarzaniu. W linuxie często spotykałem się z "tnącymi się" mp3. Jeśli wystąpią jakieś problemy z odtwarzaniem w mocp, można pokombinować z tymi parametrami:
# Output buffer size in kilobytes. Minimum value is 128KB. */ OutputBuffer = 2048 # Input buffer size in kilobytes. Minimum value is 32KB. */ InputBuffer = 512
Ale ja nie miałem potrzeby, więc nie wiem na ile ustawić.
W przypadku streamów internetowych, pomocna może być ta pozycja, jeśli dźwięk się rwie:
Prebuffering = 64
Należy pamiętać, że ta wartość nie może być większa od InputBuffer i że im większy prebuffering, tym większe opóźnienie pomiędzy źródłem dźwięku a dźwiękiem odtwarzanym. 64 jest wartością domyślną.
StartInMusicDir = yes
Domyślnie na NO. Ustawienie na yes spowoduje, że player będzie domyślnie uruchamiany z wglądem do folderu muzycznego, o którym pisałem wcześniej.
ciąg dalszy nastąpi...

trochę niezobowiązującego pisania przy kawie

2008-10-14T12:19:00.009+02:00

W pierwszym swoim poście, który ostatecznie pozostał sam sobie i nieskończony musiał zostać "usunięty na zawsze" (bo tak ładnie zatytułowany jest link usuwający wpis w blogu... który rzeczywiście kasuje wpis na zawsze - to było do przewidzenia) napisałem kilka myśli dotyczących sensu bytu, życia i śmierci i w ogóle... Ale na szczęście zająłem się ostatecznie tworzeniem nowego szablonu - modyfikacją, jak kto woli, bo pisanie w rozchwianym stanie emocjonalnym pogłębia melancholię a i z tekstów też nic nie wychodzi wyjątkowego.

Mam teraz dużo czasu, staram się tą przestrzeń wykorzystań nie tylko na mozolne... wykorzystywanie wolnego czasu, ale też na przyjemności związane z pasjami i zainteresowaniami. Wracam do kilku płyt, których dawno nie słuchałem, siedzę przy html, planuję w wolnej chwili popracować nad gitarą, która z braku czasu i chęci stała w koncie od kilku miesięcy. Generalnie nawet utrata pracy ma jakieś dobre strony. Postanowiłem przez kilka najbliższych tygodni skupić się na szkole, zaliczyć semestr i zrobić sobie miejsce na przygotowania do przyszłorocznej matury, potem skupię się na poszukiwaniu jakiegoś zajęcia - jakoś to będzie!

Trochę ciężko było mi zaskoczyć w rzeczywistości, w której nagle zabrakło pracy, ale powoli odzyskuję siły i zaczynam wierzyć, że wszystko będzie kurwa dobrze! (tu z ukłonem w stronę Pani KK)